🇧🇪 Snelle levering (3–5 werkdagen) met GLS ✅ Kaart of bankoverschrijving 📦 Gratis verzending vanaf 50 €
Semaglutide: wetenschap, resultaten en klinische studies
Semaglutide is een GLP‑1-receptoragonist – een gemodificeerd peptide dat de glucose‑afhankelijke insulinesecretie stimuleert, glucagon onderdrukt, de maaglediging vertraagt en de eetlust vermindert.
Peptology · 2026-06-04

Semaglutide is een GLP‑1-receptoragonist – een gemodificeerd peptide dat de glucose‑afhankelijke insulinesecretie stimuleert, glucagon onderdrukt, de maaglediging vertraagt en de eetlust vermindert.
Dankzij een lange halfwaardetijd (~175 u) wordt het eenmaal per week subcutaan toegediend.
De meest uitgebreide langetermijnstudie naar de veiligheid en werkzaamheid van wekelijks toegediend semaglutide 2,4 mg.
Deelnemers: 17.604 volwassenen met overgewicht of obesitas en bestaande hart- en vaatziekte, zonder diabetes.
Duur: follow‑up tot 4 jaar (≈208 weken). De studie beoordeelde cardiovasculaire en metabole uitkomsten bij langdurige toediening.
Semaglutide verlaagt het risico op ernstige cardiovasculaire voorvallen (cardiovasculaire sterfte, niet‑fataal hartinfarct of beroerte) met 20% (6,5% vs. 8,0%; HR 0,80; 95%-BI 0,72–0,90; P<0,001) ten opzichte van placebo.
De gemiddelde gewichtsafname werd tot 4 jaar gevolgd en overtrof consequent het verschil ten opzichte van placebo; alle demografische groepen toonden significante resultaten.
Gastro-intestinale bijwerkingen: vaker bij semaglutide (RR ~1,47), maar over het algemeen matig en voorbijgaand; kleine percentages stopten vanwege bijwerkingen.
Ernstige bijwerkingen: lage incidentie (~9%) in zowel de semaglutide- als de placebogroep.
Na het stopzetten van de behandeling werd een aanzienlijke gewichtstoename waargenomen.
Het effect is consistent ongeacht geslacht, ras, BMI of glycemische status in de onderzoekspopulatie van volwassenen met overgewicht en hart- en vaatziekte.
|
Categorie |
Resultaat |
|---|---|
|
Aantal deelnemers |
17 604 |
|
Follow‑up |
Tot 4 jaar |
|
Gewichtsafname |
Aanhoudende gemiddelde waarden over 4 jaar bij 2,4 mg |
|
Vermindering van het MACE-risico |
−20 % (HR 0,80) |
|
Bijwerkingen |
GI-klachten komen vaak voor, maar een klein % ernstige voorvallen |
|
Stopzetting |
Gewichtstoename na stopzetting |
Het overtreft in omvang en duur alle andere RCT-programma's (de STEP-studies) en biedt zo de sterkste bewijsbasis voor de beoordeling van de veiligheid op lange termijn en het duurzame effect.
SELECT weerspiegelt echte patiënten met chronische hart- en vaatziekte maar zonder diabetes, en toont de voordelen van semaglutide aan, ook bij afwezigheid van diabetes.
Omvat 1961 volwassenen met BMI ≥ 30 of ≥ 27 met comorbiditeit, zonder diabetes. Dosis 2,4 mg eenmaal per week + gedragstherapie.
Gemiddelde gewichtsafname: −14,9% met semaglutide tegenover −2,4% met placebo (verschil −12,4%).
≥ 5% afname: 86,6% van de actieve groep tegenover 47,6% met placebo.
Vervolg op de STEP-studies – gemiddelde gewichtsafname van 15,2% in week 104. 44,2% bereikt ≥10%, 11% ≥15% en 4,9% ≥25% afname ten opzichte van het uitgangsgewicht.
Opmerkelijk is dat het behoud van het gewicht duurzaam is bij langdurige therapie – minimale gewichtstoename tussen week 52 en 104.
Een nieuwe studie (72 weken) met 1407 deelnemers:
Gemiddelde gewichtsafname: 20,7% (7,2 mg) tegenover 17,5% (2,4 mg) en 2,4% (placebo). 33,2% bereikt ≥25% gewichtsafname.
Een cohortstudie omvat 175 patiënten:
Gewichtsafname: 5,9% na 3 maanden, 10,9% na 6 maanden, in overeenstemming met de RCT-gegevens.

Een studie vat gegevens uit meerdere RCT's samen: van semaglutide is aangetoond dat het het gewicht verlaagt, HbA1c, bloeddruk en lipiden verbetert en effectief is voor bescherming tegen MACE, waarbij de voordelen niet uitsluitend afhangen van de hoeveelheid gewichtsafname.
Meest voorkomende bijwerkingen – misselijkheid, braken, diarree, obstipatie.
Ernstige waarschuwingen: mogelijk risico op pancreatitis, galstenen en een zeldzaam risico bij patiënten met medullair schildkliercarcinoom of MEN2-syndroom.
Bij stopzetting van de behandeling – risico op gewichtstoename: deelnemers verloren gemiddeld 17,3% over 68 weken, maar kregen ongeveer 11,6% terug tegen week 120 na het stoppen van de behandeling.
Omstandigheden in de echte wereld – in cohortstudies met wijdverbreid gebruik blijft slechts ~50% van de patiënten na 1 jaar op de volledige dosis; de gemiddelde gewichtsafname bedraagt ongeveer 6,9% door vroegtijdig stoppen of lage doses; bij degenen die op de volledige dosis bleven, lagen de resultaten dichter bij de RCT-gegevens (~15–18%).
Risico voor de vetvrije massa – vrouwen en oudere volwassenen kunnen vetvrije spiermassa verliezen.
Semaglutide vertoont ontstekingsremmende effecten, onafhankelijk van het gewicht: het beïnvloedt MASLD, metabole ontsteking en cellulaire regulatie in diermodellen en bij patiënten .
Recente studies wijzen op mogelijke voordelen bij patiënten met type 1-diabetes en obesitas: verbeterde glycemische controle en gewichtsafname bij gebruikers van semaglutide plus insuline zonder verhoogd risico op hypoglykemie , hoewel grotere RCT's nog nodig zijn.